|
Няма никога да те напиша.
Затуй навремени толкова ми се ще
да те пръкна:
най-сетне
и най-подир,
непосилно ми по глъб, обшир и красота
стихотворение.
И пак домогвам се към теб,
и пак се трудя в име твое:
залъгвам се,
че мое всякое изделие
приближава ме към теб.
И може би.
Но с всяко
ти се и отдалечеваш:
както истинска мечта.
|